ณ ไดอารี่หนึ่งเมื่อวันที่29 เดือน9 ปี 2003
ความรู้สึกนี้ อยู่ด้วยแล้วสบายใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น อยากกอดเธอ อยากซบเธอ อยากอยู่ใกล้เธอ อยากเอาใจเธอ อยากดูแลเธอ อยากรู้จักเธอ อยากให้เธอรู้จักฉัน อยากให้เธอสนใจ อยากให้เราเจอกัน อยากให้เราคุยกัน อยากให้สนใจกัน อยากเป็นคนสำคัญของเธอ อยากให้เราอยู่ด้วยกันตลอดไป
ความรู้สึกเหล่านี้ ....มันเกิดขึ้น กับเวลานี้ที่ไม่ได้อยู่กับเค้า ...มันคือความรู้สึกคิดถึง...... และความรู้สึกเหล่านี้ มันคืออะไร (ความอยาก --- มันเป็นสิ่งที่ฉันเห็นแก่ตัวไปไหม) ถ้ามันคือความรัก ทำไมโลกนี้ไม่สร้างมันขึ้นมาเพียงสำหรับคนที่เรา...คู่กัน ถ้าเค้าคนนั้นไม่ใช่คู่กัน...ทำไมต้องเกิดความรู้สึกแบบนี้... ไม่อยากให้มันคือความรัก เพราะมันคงเกิดขึ้นมาจากคนๆเดียว ทำไมต้องมีกำแพงของความรู้สึก....เธอคือคนสร้างมันเอง....เธอจับฉันไปวางในจุดนั้น แล้วขีดเส้นให้ฉันยืน ฉันจะยืนตรงนั้น ตรงที่เธอบอก เพราะเธอคือคนที่ฉันทำให้ได้.....
ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันจะไปจากฉันเมื่อไร....รอ วันที่ฉันจะรู้สึกแบบนี้กันคนอื่นที่ผ่านเข้ามา....คนคนนั้นจะอยู่ที่ไหน เมื่อไรที่เค้าจะมาพาฉัน ออกไป และให้เค้าและฉัน มีความรู้สึกแบบนี้ต่อกัน.
กลับไปเปิดแล้วก็ไม่เข้าใจ ทำไมมันถึงเกิด ความรู้สึกนี้
แล้วทำไม มันถึงยังอยู่ถึงทุกวันนี้ไม่เปลี่ยนเลย
แต่รู้ว่าทำไมมันถึงมากขึ้น
เพราะ
แนนไม่ได้มีมันแค่คนเดียวไง ^^
แม้ว่าจะไม่เท่ากัน
แต่มันก็คือ
ความรัก

** edit **
My Picture For U

แนนรักพี่อิกนะ
วันนี้เอาเสื้อเก่ามาใหม่ สดใสดี
ถ่ายให้ดูแต่ไม่ใส่ออกจากบ้านหรอกเพราะว่า
พี่อิกเคย ทักเอาไว้ว่า สีมันแรงไป แต่จริงๆวันนี้ self อยากใส่ แต่ที่ไม่ใส่เพราะอยากเอาไว้บ้านนี้
 
ปล. ส่งให้พี่อิกทางเมล์นะคะ |